Akt nie bije monety
Quax ma pewien problem językowy.
To samo słowo chce robić kilka rzeczy naraz.
quax może być nazwą jednostki ekonomicznej.
QuaxAct może oznaczać akt, ruch albo zdarzenie.
Do tego dochodzi quaxowanie jako szerszy język działania.
Brzmi dobrze.
Dopóki ktoś nie powie:
„skoro właśnie quaxnąłem, poproszę trzy nowe quaxy”.
Nie.
I właśnie dlatego Emission zaczyna się od granicy.
QuaxAct ↛ MintQuax
Akt nie bije monety.
Nie automatycznie.
Jedna nazwa, różne role
W technicznej warstwie QUAX-a trzeba rozdzielić co najmniej:
quax
Natywna jednostka / asset.
Roboczo:
1 natywna waluta = quax
QuaxAct / quax_act
Akt albo zdarzenie.
Może kiedyś dostać reprezentację protokołową.
Nie jest jednostką waluty.
Telos_O
Cel / kierunek lokalny.
Nie jest aktywem.
Tarcie Projekcji / Tarcie Wymiarowe
Modele i relacje.
Nie są aktywami.
Ancestor_τ
Relacja lineage.
Nie jest aktywem.
Myth Canon, FirstQuax, Kaczka
Warstwa symboliczna, mityczna albo interfejsowa zależnie od użycia.
Też nie staje się portfelem tylko dlatego, że brzmi ważnie.
To jest Type Discipline w ekonomii.
wspólna nazwa nie daje wspólnego typu
Mint to nie transfer
Najprostsza różnica ekonomiczna:
Mint
Powstają nowe jednostki quax.
Podaż rośnie.
Transfer
Istniejące quaxy zmieniają właściciela albo adres.
Podaż się nie zmienia.
To banalne rozróżnienie.
Do chwili, kiedy system zaczyna nagradzać działania.
Wtedy pytanie:
„czy wypłata pochodzi z istniejącego escrow, czy właśnie powstały nowe jednostki?”
staje się bardzo ważne.
Quax nie chce ukrywać emisji pod słowem „nagroda”.
Co NIE mintuje quaxa
Ta lista jest ważniejsza niż lista rzeczy, które kiedyś mogą mintować.
Sam QuaxAct nie mintuje.
Sam wybór celu nie mintuje.
Wpis do Myth Canon nie mintuje.
Tarcie Projekcji nie mintuje.
Tarcie Wymiarowe nie mintuje.
FirstQuax w Kosmogonii nie mintuje Genesis supply.
Relacja Przodka nie daje automatycznej nagrody.
Rytuał nie mintuje.
Kaczka nie mintuje.
Kaczka może wyglądać, jakby miała własny bank centralny.
Nie ma.
W skrócie:
znaczenie symboliczne ≠ prawo do emisji
ważność doświadczenia ≠ polityka monetarna
cel ≠ nagroda
To są twarde guardraile.
Dlaczego aż tak ostro?
Bo inaczej system natychmiast zaczyna produkować dziwne bodźce.
Wyobraź sobie, że deklaracja celu daje quaxy.
Nagle wszyscy mają bardzo dużo celów.
Bardzo szczerych.
Co pięć minut nowy.
Albo że cierpienie można zamienić na mint.
Nagle Protocol musi decydować, ile warte jest czyjeś cierpienie.
Albo że rytuał automatycznie daje nagrodę.
Nagle praktyka symboliczna zmienia się w farmę tokenów.
Quax może kiedyś świadomie połączyć ekonomię z określonymi praktykami.
Ale takie połączenie musi być jawne i zaprojektowane.
Nie może wyciec z metafory bokiem.
Trzy modele emisji, wszystkie nadal otwarte
Aktualny kanon nie zamyka jeszcze ekonomii QUAX-a.
Są co najmniej trzy podstawowe modele do rozważenia.
A — emisja przez Pracę
Wykonana praca zostaje sprawdzona.
Powstaje odpowiedni TruthClaim.
Jeżeli osobna polityka Emission mówi, że taki wynik może tworzyć nowe jednostki, następuje mint.
Kluczowe:
TruthClaim sam nie mintuje. Polityka Emission musi wyraźnie nadać mu taką konsekwencję.
B — pełna emisja w Genesis
Cała podaż powstaje przy technicznym Genesis i trafia zgodnie z początkową polityką, np. do Root Treasury.
Potem nie ma zwykłego późniejszego mintu albo jest on bardzo ograniczony.
I znowu:
techniczne Genesis ≠ FirstQuax
Pierwszy blok nie jest ekonomicznym skutkiem pierwszego ruchu Kosmogonii.
C — model mieszany
Część podaży istnieje od Genesis.
Późniejsze emisje są możliwe, ale tylko według szczególnych reguł, Authority i Truth.
Który model wybieramy?
OTWARTE.
Total supply, inflacja, fees, validator rewards, yield i Root Treasury nadal wymagają decyzji.
Useful Work: pieniądz spotyka robotę
Tu zaczyna się najbardziej konkretna ścieżka ekonomiczna.
Wyobraź sobie:
ktoś chce wykonać zadanie.
Render.
Obliczenie.
Weryfikowalną pracę.
Możliwy model wygląda tak:
- requestor blokuje istniejące quaxy w escrow;
- worker wykonuje pracę;
- wynik staje się Dowodem;
- Protocol ocenia odpowiedni TruthClaim;
- jawna polityka konsekwencji uruchamia wypłatę escrow albo — jeśli wyraźnie pozwala — mint.
To daje dwie zupełnie różne ekonomie.
Wypłata escrow
Pieniądze już istniały.
Zmieniają właściciela.
Mint za pracę
Powstają nowe quaxy.
Zmienia się podaż.
Obie rzeczy mogą wyglądać dla workera jak „dostałem 10 quaxów”.
Dla ekonomii systemu są fundamentalnie różne.
Protocol musi wiedzieć, którą robi.
QuaxAct może towarzyszyć pracy. Nie zastępuje Dowodu.
Worker może wykonać QuaxAct.
Może coś wyemitować.
Może stworzyć artefakt.
Może włączyć pracę w praktykę Quaxa.
To nadal nie znaczy, że wynik został poprawnie wykonany.
Jeżeli kontrakt wymaga renderu o konkretnych parametrach, potrzebujemy Dowodu tych parametrów.
Nie wystarczy powiedzieć:
„ale bardzo intensywnie quaxowałem”.
To może być prawda.
Nie musi być Evidence dla tego claimu.
Stake: pieniądze mogą dawać ciężar. Nie dają urzędu.
Stake oznacza blokadę istniejących quaxów.
Nie jest osobną walutą.
Nie tworzy nowych jednostek.
Może wpływać na voting power.
Ale QUAX rozdziela stake od Authority.
Stake ≠ Authority
Samo posiadanie ogromnej liczby quaxów nie powinno automatycznie otwierać drzwi do validator set albo najwyższej konstytucyjnej kompetencji.
W aktualnej architekturze validator membership wymaga odpowiedniego ValidatorAuthority.
Pieniądz może mieć wagę w mechanizmie.
Nie ma samodzielnie przepisywać konstytucji.
Nie płać za posiadanie celu
A-008 mówi, że wraz z relewantnym wyborem może pojawić się lokalny cel.
To bardzo kuszące ekonomicznie.
Można by powiedzieć:
„system nagradza ludzi za posiadanie telosu”.
Nie robimy tego automatycznie.
Dlaczego?
Bo mutable / plural telos natychmiast tworzyłby absurdalne bodźce.
Jeżeli deklaracja celu daje pieniądze, deklaracja przestaje być dobrym sygnałem celu.
Staje się dobrym sygnałem chęci otrzymania pieniędzy.
Dlatego trzeba oddzielić:
- deklarację celu;
Telos_Ojako pojęcie Quaxa;- Dowód konkretnego działania;
- protocol Truth;
- konsekwencję ekonomiczną.
Requax Celu może być ważną praktyką.
Może kiedyś tworzyć zapis.
Nie jest automatem do mintu.
Nie monetyzuj cierpienia przez metaforę tarcia
To również wymaga twardej granicy.
Przyszła ekonomia QUAX-a może mierzyć koszty.
Energię.
Czas obliczeń.
Zajęte zasoby.
Opóźnienia.
Koszty operacyjne.
Ale Tarcie Wymiarowe jest pojęciem spekulatywnym.
Cierpienie jest czymś jeszcze innym.
Krzywda jeszcze innym.
Nie robimy z nich automatycznej jednostki rozliczeniowej.
cierpienie ≠ ekonomiczne roszczenie
Tarcie Wymiarowe ≠ mint trigger
persistent seam ≠ faktura
Jeżeli kiedyś konkretna domena chce rekompensować mierzalny koszt albo krzywdę, potrzebuje własnego modelu normatywnego i technicznego.
Nie metaforycznego licznika cierpienia.
Przodek nie zostawia tokenów samym byciem Przodkiem
Quax dla Nieobecnego.
Quax dla Przodka Przeszłego.
Quax dla Przodka Przyszłego.
Te praktyki mogą być ważne jako rytuały, QuaxActy albo formy pracy z pamięcią i lineage.
Nie dają automatycznie:
- inheritance;
- nagrody;
- mintu;
- Authority;
- prawa do środków innej osoby.
Jeżeli kiedyś lineage ma mieć techniczne skutki ekonomiczne, trzeba je osobno ustanowić.
Samo pokrewieństwo symboliczne nie powinno opróżniać czyjegoś walleta.
Kaczka również nie ma privilege ekonomicznego
Kaczka jest wyjątkowa w Quaxie.
To nie znaczy, że jest wyjątkowa w mempoolu.
Pięć kanonicznych funkcji Kaczki nie daje jej:
- specjalnej emisji;
- darmowego stake;
- wyższej voting power;
- prawa do Root Treasury;
- własnej stopy procentowej.
Konkretny Duck Object albo Quax Object może kiedyś posiadać zasady ekonomiczne.
Ale tylko wtedy, gdy Protocol je jawnie definiuje.
Kaczka nie dostała ekonomii przez objawienie.
A-002 wchodzi do księgowości i natychmiast robi bałagan
Jeżeli literalny A-002 dopuszcza zmianę fizycznej przeszłości, pojawia się kłopotliwe pytanie:
co z historią podaży?
Co z mint records?
Co z balances?
Co z podpisami?
Czy istnieje cross-history conservation law dla quaxów?
Na razie odpowiedź brzmi:
nie ustanawiamy.
Protocol nie ma dziś mechaniki, w której A-002 przepisuje saldo walleta.
Nie ma obowiązkowego history_id w ekonomii.
Nie ma modelu konkurencyjnych podaży w różnych metafizycznych historiach.
Ale ledger nie dostaje niejawnego immunitetu od A-002.
Jeżeli kiedykolwiek chcemy technicznie modelować tę konsekwencję, potrzebujemy osobnej architektury i ADR.
Do tego czasu:
ProtocolFinality_λ ↛ CrossHistoryTruth
również dla ekonomii.
Emission ma być nudna w najlepszym możliwym sensie
To może brzmieć dziwnie w projekcie, który ma FirstQuax, Dimension Overflow i Kaczkę.
Ale emisja pieniądza naprawdę nie powinna zależeć od tego, czy ktoś napisał piękniejszy mit.
Dobra polityka Emission powinna pozwalać odpowiedzieć:
ile jednostek powstało?
dlaczego?
na podstawie jakiej reguły?
kto miał Authority?
jaki Dowód uruchomił konsekwencję?
czy to był mint, czy transfer?
I najlepiej, żeby odpowiedzi nie wymagały interpretacji snu o kaczce.
Sen może być ważny.
Księgowość ma inne obowiązki.
Na drogę
quax jako jednostka i QuaxAct to różne typy.
Mint tworzy nowe jednostki.
Transfer nie.
QuaxAct nie mintuje automatycznie.
Cel nie mintuje.
Mit nie mintuje.
Tarcie nie mintuje.
Rytuał nie mintuje.
Kaczka nie mintuje.
Stake nie jest Authority.
Useful Work może prowadzić do ekonomicznej konsekwencji, ale tylko przez jawny Dowód, Truth i politykę Emission.
A ekonomia QUAX-a?
Wciąż jest projektowana.
To akurat bardzo dobrze.
Pieniądze są jednym z miejsc, gdzie warto najpierw pomyśleć, a dopiero potem quaxować przycisk MINT.