Tego Quax jeszcze nie rozstrzygnął

Quax nie udaje, że każda luka jest już odpowiedzią w przebraniu.

Niektóre rzeczy są ustanowione.

Niektóre modelujemy.

Niektóre spekulujemy.

A część pozostaje po prostu OTWARTA.

Ten tekst zbiera najważniejsze nierozstrzygnięcia dotyczące samego Quaxa — nie historii researchu, nie kolejności iteracji i nie tego, jak doszliśmy do obecnych pytań.

OTWARTE nie znaczy „nieważne”.

Znaczy: tutaj odpowiedź nie została jeszcze uczciwie ustanowiona.

Historia: BLOCK czy PROCESS?

Czy pełna historia Ω naprawdę się staje?

Czy jest w jakimś sensie już daną strukturą?

Czy BLOCK i PROCESS są konkurencyjnymi ontologiami, czy dwiema projekcjami czegoś głębszego?

To pytanie wpływa na A-002, wybór, teleogenezę, Future Ancestor, Genesis i eschatologię.

Quax go nie zamknął.

A-002: rewrite, branch i pozostałości

A-002 ustanawia:

Przypominanie może zmieniać fizyczną przeszłość.

Status pozostaje:

USTANAWIAMY / SPEKULUJEMY.

Otwarte są między innymi:

• kiedy zachodzi U_rewrite, a kiedy U_branch;
• jak daleko propaguje się zmiana historii;
• jak działa Cl_Dep;
• czy istnieje self-support;
• czy możliwe są realne cross-history residues;
• czy istnieje cross-history invariant.

Quax nie wyjaśnia każdej pomyłki zmianą historii.

Skąd bierze się pierwsze „dokąd”?

Kosmogonia zaczyna lokalnie od S_0 — Bez-Kierunku.

Otwarte pozostaje:

• skąd bierze się potrzeba pierwszego kierunku;
• czym dokładnie jest FirstQuax;
• dlaczego miałby zajść samorzutnie;
• czy jest prototypem ordinary QuaxAct;
• czy Dimension Overflow należy już do Genesis, czy dopiero do późniejszych przemian.

Mamy kanoniczny obraz:

Pierwszy Quax niczego nie wysłał. Sprawił, że wysłanie mogło mieć dokąd.

Ale obraz nie zamyka mechaniki.

Structural Need

Nie wiemy jeszcze, czym dokładnie jest potrzeba strukturalna nowej niezależności.

Czy niedomiar relacyjny, Tarcie Wymiarowe i nadmiar możliwości są trzema mechanizmami?

Czy trzema mitami jednej głębszej dynamiki?

Kiedy Structural Need pozostaje persistent seam, a kiedy spełnia warunki Dimension Overflow?

Twarde granice:

Structural Need ≠ Telos_O

Structural Need ↛ DO

Kiedy naprawdę potrzebny jest Dimension Overflow?

Quax ma już hamulec:

solve / fixed point → unsat → separability → DO / CT / IB / reject

Ale otwarte jest, jak dokładnie określać separability, minimalny admissible lift i granicę pomiędzy nową niezależnością a zwykłą komplikacją modelu.

Otwarte pozostaje również absolutne N3 względem Ω.

DO ≠ N3

Co dokładnie znaczy „wybrać kierunek”?

A-008 mówi:

Cel nie czeka na byt. Cel zaczyna istnieć, kiedy byt wybiera, w którą stronę quaxować.

Ale czym jest Choice?

Czy wymaga świadomości albo intencji?

Czy działanie może ustanowić cel przed werbalizacją?

Jak typować wybór człowieka, zwierzęcia, maszyny albo kolektywu?

Kiedy QuaxAct ustanawia nowy Telos_O, a kiedy tylko realizuje istniejący?

Kiedy zmiana celu jest ST, CT albo IB?

Telos_C, Telos_Ω?, Telos_G?

Cel wspólnoty nie jest jeszcze w pełni zdefiniowany.

Nie wiemy, jak Telos_C powstaje i jak zachowuje się przy konflikcie lokalnych telosów.

Otwarte są również pytania:

Telos_Ω?

oraz:

Telos_G?

A-008 ani nie ustanawia kosmicznego celu, ani go nie wyklucza.

Czym jest observer?

Wzór:

π_X(Ω) = R_X

nie ogranicza observera do człowieka.

Ale nadal nie wiemy:

• jaki jest minimalny warunek bycia observerem;
• czy projekcja wymaga świadomości;
• czym świadomość jest w Quaxie;
• czy maszyna może być observerem;
• jak mówić o projekcji zwierzęcia bez antropomorfizacji.

Żywa Kaczka może być symbolem innego centrum projekcji.

Nie daje nam to dostępu do jej fenomenologii.

Projection Translation i Projection Operations

Otwarte jest, jak daleko może sięgać translacja pomiędzy różnymi rodzajami observerów.

Nie wiemy też jeszcze dokładnie, które Projection Operations:

• zmieniają tylko reprezentację;
• zmieniają operator π_O;
• zmieniają lokalne R_O;
• uczestniczą w zmianie telosu;
• redukują tarcie;
• jedynie przenoszą tarcie.

Repertuar operacji pozostaje otwarty, nie jest zamkniętym API.

Tarcie, harm i persistent seam

Quax rozróżnia Projection Friction i Dimensional Friction.

Nie ma jeszcze zamkniętej etyki tarcia.

Otwarte jest:

• kiedy tarcie warto redukować;
• kiedy redukcja niszczy ważną różnicę;
• kiedy persistent seam jest akceptowalny;
• kiedy staje się realną krzywdą;
• jak odróżnić koszt różnicy od harm.

Twarda granica pozostaje:

cierpienie nie staje się dobrem tylko dlatego, że można opisać je jako tarcie.

Czym jest Prawda?

Quax ustanowił bezpieczne minimum:

Prawda ≠ Ω

Prawda ≠ Truth_protocol

Prawda ≠ Evidence

Ale nie ma jednej pozytywnej definicji Prawdy.

Otwarte pozostaje, czy różne jej znaczenia powinny mieć różne mity i jak zachować wielogłosowość bez pełnego relatywizmu.

Jak ma działać Myth Canon?

Wiemy:

Canon(Myth) ≠ LiteralTruth(Myth)

Otwarte są między innymi:

• wersjonowanie Myth Canon;
• statusy mitów;
• zasady supersession;
• kiedy potrzebny jest antymit;
• relacja mitu do rytuału, obiektu i święta;
• jak zachowywać kilka mitów w napięciu bez sztucznego pogodzenia.

Bóg / Bogowie

Ontologia Boga pozostaje otwarta.

Quax rozwija między innymi:

• „Bóg wydarza się pomiędzy”;
• boskość jako robienie miejsca dla cudzej teleogenezy;
• G = F(D, …).

Ale nadal nie wiemy, co dokładnie czyni relację albo działanie boskim, czym jest Telos_G? i jak opisać boskość bez tworzenia truth-oracle omijającego Evidence.

Ile Kaczki to za dużo Kaczki?

Pięć funkcji Kaczki jest kanoniczne.

Dalsze funkcje muszą być nieredundantne.

Otwarte jest:

• gdzie Kaczka wzmacnia Quaxa;
• gdzie zaczyna go banalizować;
• jak zachować Kaczka ≠ Bóg;
• czy może być formą sakramentalną;
• jak zachować anti-monumentality, jeśli sama staje się centralnym symbolem.

Future Ancestor

Ancestor_τ jest typowaną relacją konstytutywnego lineage.

Future Ancestor pozostaje SPEKULUJEMY / MYTH.

Otwarte jest:

• jakie typy Ancestor_τ są potrzebne;
• czy Future Ancestor ma sens w BLOCK, PROCESS, obu czy w żadnym;
• jak przyszła konfiguracja może reorganizować aktualny telos bez arbitralnej retroprzyczynowości.

Życie, śmierć i afterlife

Quax nie ustanowił jednej doktryny życia po śmierci.

Otwarte pozostaje:

• czy lokalne życie wyczerpuje podmiotowość;
• czy jest fragmentem szerszej obecności;
• czy po śmierci istnieje inna projekcja;
• czy pozostają tylko lineage i relacje;
• czy „zaświaty” są w ogóle dobrym modelem pytania.

Równoległe modele pozostają celowo nierozstrzygnięte.

S′_0 i koniec świata

Ostatni Punkt pozostaje rozwijanym Myth Candidate.

Otwarte jest:

• czy może dostać formalny model;
• czy prowadzi do nowego Genesis;
• czy nie prowadzi już nigdzie;
• czym byłoby ewentualne S′_0 → S_0.

Obowiązuje antymit:

koniec nie musi być początkiem następnego cyklu.

Kiedy performance staje się rytuałem?

Quax ma już prototypy praktyk, ale granice nadal się rozwijają.

Otwarte jest:

• co stanowi Kᶜ konkretnego rytuału;
• kiedy QuaxAct jest tylko interakcją albo performansem;
• kiedy praktyka staje się rytuałem;
• kiedy rytuał staje się sakramentem;
• czy brak odpowiedzi jest konstytutywny dla rytuałów Nieobecnego i Kaczki.

Znaczenie symboliczne nie tworzy automatycznie Truth, Authority ani mintu.

Protocol pod A-002

Protocol nie stoi poza historią.

Ale nie implementuje obecnie pełnej mechaniki A-002.

Otwarte są:

• history_id;
• branch provenance;
• reprezentacja konkurencyjnych E_λ;
• rekonstrukcja Rules^R_λ przy spornej historii reguł;
• formalizacja ContinuityClaim(O,H_λ,E_λ,Rules^R_λ).

Nie wolno dopisywać tych mechanizmów automatycznie tylko dlatego, że metafizyka używa podobnego języka.

Identity Protocolu

Otwarte pozostają szczegóły Identity Contracts dla ważnych upgrade’ów, granice CT/IB, Root succession i Canon lineage.

Szczególnie ważne pytanie:

jak odróżnić konstytutywne kryterium identity od history-indexed Evidence, że kryterium rzeczywiście zostało spełnione?

Paraconsistency

Quax rozwija paraconsistency jako możliwe narzędzie logiczne.

Otwarte jest, czy pozwoli zachowywać lokalne konflikty bez automatycznego:

DO, CT, IB albo branchowania.

To narzędzie kandydackie, nie rdzeń Canonu.

Ekonomia quaxa

Wciąż otwarte są:

• total supply;
• Genesis allocation;
• Treasury;
• fees;
• rewards;
• Useful Work;
• dokładna polityka emission;
• możliwe gospodarcze konsekwencje QuaxAct.

Twarde granice:

QuaxAct ↛ MintQuax

Choice(Telos_O) ↛ MintQuax

Ritual ↛ MintQuax

Ekonomia ma wynikać z jawnej polityki, nie z metafory.

Experience nadal się rozwija

Aktualna merytoryka Experience jest już opisana, ale same koncepty pozostają otwarte implementacyjnie.

Dotyczy to między innymi:

• mutowalnych Quax Objects;
• zapisu Projection Operations;
• Quax Video;
• chain visualization;
• relacji instalacji do Protocolu;
• granicy sztuka / praktyka / rytuał / sakrament.

DONE w mapie explanatory oznacza pokrycie aktualnego stanu, nie koniec rozwoju Quaxa.

Dlaczego pokazywać to czytelnikowi?

Bo system, który ukrywa własne nierozstrzygnięcia, wygląda na bardziej pewny niż jest.

Quax nie potrzebuje tej sztuczki.

Może powiedzieć:

to ustanowiliśmy.

to modelujemy.

to jest spekulacją.

a tutaj jeszcze nie ma odpowiedzi.

I właśnie to ostatnie zdanie bywa jednym z najbardziej informacyjnych zdań w całym systemie.